Camera

วันนี้เป็นครั้งหนึ่งที่ผมเขียน blog ในจุดที่ผมไม่เคยทำมาก่อนครับ
คือเขียน blog ขณะที่เพื่อนๆ นั่งเครียด present งานกัน
ไม่ใช่ผมไม่เครียดนะครับ แต่ผมกลัวจะหลับระหว่างรอพูดหน่ะครับ เพราะเมื่อคืนไม่ได้นอน



เอาเป็นว่า เริ่มเลยนะครับ

หนึ่งเดือนที่ผ่านมาผมได้มากบดานที่จังหวัดอยู่ที่จังหวัดอยุธยาครับ
มันผ่านมาเรื่อย มีทั้งเหตุการณ์ต่างๆ เข้ามาครบทุกอารมณ์จริงๆ
ได้ออกตรวจผู้ป่วยนอก



ประชุมเครียด + เหน็ดเหนื่อย



ออกสำรวจชุมชน น้ำท่วมก็ต้องลุย





เยี่ยมบ้านคนไข้ตามที่ได้รับมอบหมาย
เยี่ยมกันเข้าไป เยี่ยมกันจนจะเป็นญาติกันอยู่แล้ว



ทำประชาคมแก่ชุมชน



เป็น PR ชวนไปงานที่เราจัดกัน



จัดงานให้กับน้องๆ ที่โรงเรียน







แล้วก็มา present งานกัน





จนวันนี้มาถึงวันสุดท้ายแล้วที่ผมจะอยู่อยุธยาครับ จะได้กลับกรุงเทพฯ แล้ว
มันเป็นวิชาที่ผมว่าเหนื่อยมากกับการต้องทำงานกลุ่มและประสานงานกับพี่ๆ เรียนรู้การใช้ชีวิต
ซึ่งต่างไปจากวิชาอื่นๆ ที่นั่งอ่านหนังสือ ราวน์เช้า ราวน์เย็น
ถือเป็นประสบการณ์ที่ดี

ไหนๆ วันนี้ก็อยู่อยุธยาวันสุดท้ายแล้ว
เอาเป็นว่าจะพาเที่ยวอยุธยาละกันครับ
เก็บของแล้วไปเที่ยวกัน โย่ววววว



ถ้าพูดถึงอยุธยา จะคิดถึงอะไรบ้าง

ถ้าคิดถึงกุ้ง ไปเอ็นทรีนี้เลยครับ http://tongkatsu.exteen.com/20091112/entry

แต่วันนี้เราจะไปเที่ยวกันครับ
เลิกกินซักพัก ไปเที่ยววัดกันครับ



ผมไม่รู้ว่าผมไปวัดอะไรบ้าง
เพราะเจ้าหน้าที่เค้าพาไปหลายวัดมากๆ งงครับ
ถ้าพร้อมแล้วก็ไปกันเลยครับ



ที่จำได้ก็มีวัดท่าการ้อง วัดพระศรีสรรเพชญ์ที่ได้ไปมา





หลักๆ ก็มาถ่ายรูปและพักผ่อนกับเพื่อนๆ ครับ
บรรยากาศที่ท้องฟ้าเปิด สีฟ้าของท้องฟ้าช่างสดใส มีแดดดีๆ และอากาศไม่ร้อนมาก
แถมยังมีก้อนอิฐสีแดง ต้นไม้สีเขียวตัดกันเป็นระยะ
พร้อมกับปูชนียวัตถุที่วางและพร้อมให้เราสร้างสรรจินตนาการสร้างภาพถ่ายสวยๆ ออกมา

มันช่างเหมาะกับการถ่ายภาพเหลือเกิน









ถ้ามีเวลาน่าจะมาถ่ายรูปแถวๆ อยุธยานะครับ มีมุมสวยๆ ให้ถ่ายเยอะมาก
เดินตั้งแต่เช้ายันเย็นนี่มุมกล้องยังไม่หมดเลย
เสียดายที่เวลาผมค่อนข้างจำกัด คราวหน้ามีโอกาสจะมาอีก ไม่ไกลจากกรุงเทพด้วย



แถวๆ วัดมีปางช้างให้นั่งด้วยนะครับ
สนับสนุนการเที่ยวเมืองไทยครับ
เมืองไทยมีอะไรดีๆ กว่าที่เราคิดไว้มากครับ



สุดท้ายถ่ายรูปหมู่กันหน่อย



เที่ยวมาทั้งวันมาหาอะไรกินหน่อยดีกว่า
เพราะถ้ามันไม่มีของกินเลยมันคงไม่ใช่ blog ของผม

ของมีชื่ออีกอย่างของอยุธยาก็คือโรตีสายไหม
เจ้าหน้าที่เค้าบอกว่าร้านที่อร่อยและมีชื่อสุดชื่อว่า ร้านประนอม อาบีดีน
ไปดูตั้งแต่เค้าเริ่มละลายน้ำตาล

แล้วก็ทำเส้นสายไหมกัน



จากนั้นก็บรรจุใส่ถุงครับ



จากนั้นก็เอามาวางขายครับ เค้าบอกว่าของแท้ขายข้างๆ เซเว่นตรงข้ามโรงพยาบาลอยุธยา
แต่ผมไปเดินดูมาหน้าโรงบาลอยุธยามีเซเว่นสามสี่ที่ได้
แถมแต่ละเซเว่นมีร้านโรตีสายไหมขนาบข้าง เอากันงงไปเลย
ดีนะ ที่ได้เจ้าถิ่นพาไป เลยได้ร้านดังมาลองกินกัน



ข้อเด่นของมันคือแป้งเลยแหละครับ
แป้งเค้าเหนียวนุ่มมากๆ
ผมเคยเอาโรตีสายไหมที่หวานๆ มาโมดิฟายให้มันอร่อยขึ้นแล้วครับที่เอ็นทรีนี้
http://tongkatsu.exteen.com/20091112/entry

ของกินอีกอย่างเอาแบบใกล้ๆ โรงพยาบาลละกันครับ
เป็นร้านแวะพักข้างทาง ชื่อร้านข้าวแกงบ้านสวนครับ หลักๆ ก็จะขายกับข้าว
แต่สิ่งที่แจ่มๆ อีกอย่างของเค้าคือขนมเค้กครับ



มีเค้กหลายอย่างครับ หน้าฝอยทอง เค้กส้ม เค้กใบเคย เค้กโฮลวีต เค้กเนยสด ลฯล
โดยรวมผมว่าพอใช้ได้นะ เหมาะสมในระดับราคาและสถานที่ครับ

อันนี้เค้กส้ม ทานแล้วสดชื่นมากๆ



อันนี้เค้กเนยสด เข้มข้นใช้ได้เลย



เค้กฝอยทอง วู้วๆๆ ถ้าฝอยทองหนากว่านี้น่าจะดีมากกกกก



อีกซักช๊อต



เย้ๆๆๆ จะได้กลับกรุงเทพฯ แล้ววว

สุดท้ายขอบคุณโรงพยาบาลวังน้อยและเจ้าหน้าที่ทุกคนครับ
ที่สละเวลาอันมีค่า มาให้ผมและเพื่อนๆ ได้มีโอกาสมาฝึกงานและได้เรียนรู้การใช้ชีวิตในโรงพยาบาลชุมชน
มันทำให้ผมรู้ว่า เรากินข้าวแกงธรรมดา นอนพื้นไม้ อาบน้ำเย็น ไม่มีแอร์ ซักเสื้อผ้าเอง ไม่มีรถติด ไม่มีเซเว่นก็อยู่ได้
คนเราไม่ต้องมีไปทุกสิ่งก็สามารถมีความสุขได้

ยกเว้นอินเตอร์เนตครับ ขาดไม่ได้จริงๆ ^^

สุดท้ายผมขอจบ series "หายไปวังน้อย" ด้วยเอวังละประการละฉะนี้

----------------------- รวม Entry "หายไปวังน้อย"-----------------------

091022 -- หายไปวังน้อยมา, สัปดาห์แรก -- 

091102 -- หายไปวังน้อยมา -- ลอยกระทงที่อยุธยากัน

091112 -- หายไปวังน้อยมา -- กินกุ้งกัน

091124 -- หายไปวังน้อยมา -- อาทิตย์สุดท้ายที่อยุธยา